ความคิดที่ไม่มีกิเลส
มีนะไม่ใช่ไม่มี
ถ้าคิดถูกต้อง เรียก โยนิโสมนสิการ
แต่ปกติต้องคิดอยู่บนฐานที่มีสติและสมาธิดี
ความคิดมันเป็นฝ่ายวิปัสสนา
วิปัสสนามันเป็นฝ่ายฟุ้งซ่าน
ถ้าคิดมากจิตจะฟุ้ง แม้เรื่องดีจิตก็ฟุ้ง
เพราะฉะนั้นต้องคิดเรื่องดี
"แบบพอดีๆ"
พอดีแล้วก็ทำสมาธิ
ทำสมาธิแล้วก็คิดดีให้พอดี
พอดีแล้วก็ทำสมาธิ
สลับกันไป ก็เป็นเครือ่งเสริมปัญญา เสริมโพชฌงค์
วันจันทร์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
อมรวิตักกะ
มร = ตาย
มร = คงที่
ความตรึกเพื่อให้ตนเองอยู่รอด
ไปสวด ไปนอนโลง
ไหว้นู่นไหว้นี่จะประสบสุขโชคดี
ทำให้ตัวเองสะดวกสบายด้วยการไปทำอะไรประหลาดๆ
ปล่อยเต่าให้อายุยืน
ฟุ้งไปเรื่อย ไม่ตายตัว เพื่อให้ตัวรอด
มร = คงที่
ความตรึกเพื่อให้ตนเองอยู่รอด
ไปสวด ไปนอนโลง
ไหว้นู่นไหว้นี่จะประสบสุขโชคดี
ทำให้ตัวเองสะดวกสบายด้วยการไปทำอะไรประหลาดๆ
ปล่อยเต่าให้อายุยืน
ฟุ้งไปเรื่อย ไม่ตายตัว เพื่อให้ตัวรอด
ความคิดอาศัยเรือน
ความคิดอาศัยเรือน (เคหสิต)
อาศํยเรื่องเรือน อาศัยเรื่องบ้านจึงเกิดขึ้น
ความคิดมันเกิดอยู่แล้ว
แต่จะอาศัยอะไรเกิดเท่านั้นเอง
ถ้าอาศัยธรรมะเกิดก็ดี เป็นกุศล
เรือน ก็คือการมีถิ่นฐานครอบครอง
ความจริงก็คือเป็นที่อาศัยชั่วคราว
แต่คำว่าเรือน สำหรับฆราวาส หรือผู้ที่มีกามสัญญาจะรู้สึกว่ามันเป็น
บ้านของเรา ถิ่นของเรา ญาติพี่น้องของเรา
ความคิดอาศัยเรือนจะทำให้จิตฟุ้งซ่านไม่เป็นสมาธิ
การทำสมาธิความจริงไม่ยาก
แค่เอาความคิดอาศัยเรือนออก
พุทโธ จึงเป็นแค่เอาความคิดเรื่องเพื่อนฝูงญาติพี่น้องออก
กรรมฐานก็เอาไว้ตัดความคิด
ตัดความคิดออกก็เป็นสมาธิได้ง่าย
ความคิดอาศัยเรือน
ดำริอาศัยสถานที่
กินนี่อร่อย มาจากที่ไหนนะ
สิ่งนี้ท่านได้แต่ใดมา
ที่นั่นที่นี่สบาย สวย น่าไป ว้าวๆๆ เฮๆๆ
ความคิดอาศัยธรรมะ
ที่ไหนก็เหมือนกันแหละ
อาศํยเรื่องเรือน อาศัยเรื่องบ้านจึงเกิดขึ้น
ความคิดมันเกิดอยู่แล้ว
แต่จะอาศัยอะไรเกิดเท่านั้นเอง
ถ้าอาศัยธรรมะเกิดก็ดี เป็นกุศล
เรือน ก็คือการมีถิ่นฐานครอบครอง
ความจริงก็คือเป็นที่อาศัยชั่วคราว
แต่คำว่าเรือน สำหรับฆราวาส หรือผู้ที่มีกามสัญญาจะรู้สึกว่ามันเป็น
บ้านของเรา ถิ่นของเรา ญาติพี่น้องของเรา
ความคิดอาศัยเรือนจะทำให้จิตฟุ้งซ่านไม่เป็นสมาธิ
การทำสมาธิความจริงไม่ยาก
แค่เอาความคิดอาศัยเรือนออก
พุทโธ จึงเป็นแค่เอาความคิดเรื่องเพื่อนฝูงญาติพี่น้องออก
กรรมฐานก็เอาไว้ตัดความคิด
ตัดความคิดออกก็เป็นสมาธิได้ง่าย
ความคิดอาศัยเรือน
ดำริอาศัยสถานที่
กินนี่อร่อย มาจากที่ไหนนะ
สิ่งนี้ท่านได้แต่ใดมา
ที่นั่นที่นี่สบาย สวย น่าไป ว้าวๆๆ เฮๆๆ
ความคิดอาศัยธรรมะ
ที่ไหนก็เหมือนกันแหละ
สัญญาไกลใกล้กิเลส
ปปัญจสัญญานำมาสู่วิตก
พวกเราโดยมากมีกามสัญญา
คือไปกำหนดไว้ว่า นี่ของเรา
นี่จะทำให้เรามีความสุข
เช่น แม่ของเรา ลูกของเรา
นี่เป็นกามสัญญา
กามสัญญานี่
เมื่อไปคิดปุ๊บจะเกิดความยินดี
และเกิดกิเลส
ฉะนั้น ถ้าสัญญายังไม่เปลี่ยน
คือยังเห็นเป็นพ่อของเรา แม่ของเราอยู่
จะคิดต้องมีสติคุม ถ้าไม่มีสติก็จะเป็นกิเลสเลย
แต่ถ้าในบางคน
เปลี่ยนจากกามสัญญาเป็นรูปสัญญาแล้ว
ไม่เห็นว่าอันนี้เป็นของเราแล้ว
แต่ยังเห็นว่า นี่เป็นรูป เป็นปฐวีธาตุ
แบบนี้ึคิดได้ ไม่เกิดกิเลส
แต่ใกล้ต่อกิเลส
ถ้าจะให้ไกลต่อกิเลส
ต้องแปลงรูปสัญญา เป็นอรูปสัญญา
ถึงจะอย่างไร สัญญาก็จะเกิดกับจิตทุกดวงเสมอไป
กามสัญญา เป็นสัญญาที่ใกล้กับกิเลสที่สุด
แต่ไม่ใช่กิเลส เพราะสัญญาเป็นวิบาก
เห็นปุ๊บ ได้ยินปุ๊บ สัญญาก็เกิดเลย
พวกเราโดยมากมีกามสัญญา
คือไปกำหนดไว้ว่า นี่ของเรา
นี่จะทำให้เรามีความสุข
เช่น แม่ของเรา ลูกของเรา
นี่เป็นกามสัญญา
กามสัญญานี่
เมื่อไปคิดปุ๊บจะเกิดความยินดี
และเกิดกิเลส
ฉะนั้น ถ้าสัญญายังไม่เปลี่ยน
คือยังเห็นเป็นพ่อของเรา แม่ของเราอยู่
จะคิดต้องมีสติคุม ถ้าไม่มีสติก็จะเป็นกิเลสเลย
แต่ถ้าในบางคน
เปลี่ยนจากกามสัญญาเป็นรูปสัญญาแล้ว
ไม่เห็นว่าอันนี้เป็นของเราแล้ว
แต่ยังเห็นว่า นี่เป็นรูป เป็นปฐวีธาตุ
แบบนี้ึคิดได้ ไม่เกิดกิเลส
แต่ใกล้ต่อกิเลส
ถ้าจะให้ไกลต่อกิเลส
ต้องแปลงรูปสัญญา เป็นอรูปสัญญา
ถึงจะอย่างไร สัญญาก็จะเกิดกับจิตทุกดวงเสมอไป
กามสัญญา เป็นสัญญาที่ใกล้กับกิเลสที่สุด
แต่ไม่ใช่กิเลส เพราะสัญญาเป็นวิบาก
เห็นปุ๊บ ได้ยินปุ๊บ สัญญาก็เกิดเลย
ไม่ติดหรอกค่ะ
ไม่ติดหรอกค่ะ
ดิฉันไม่ติดหรอกอ่านหนังสือหมอดูพวกนี้
ดิฉันไม่ติด
แต่จิตมันติด
กรรมมันเกิดกับจิต
เหมือนที่มีสัญญา ก
ทั้งชาติมันก็เห็น ก เป็น กอไก่
วิตกเกิดจากสัญญา
สัญญาซับซ้อน วิตกก็ซับซ้อน
ดิฉันไม่ติดหรอกอ่านหนังสือหมอดูพวกนี้
ดิฉันไม่ติด
แต่จิตมันติด
กรรมมันเกิดกับจิต
เหมือนที่มีสัญญา ก
ทั้งชาติมันก็เห็น ก เป็น กอไก่
วิตกเกิดจากสัญญา
สัญญาซับซ้อน วิตกก็ซับซ้อน
ปกิณกะ
- ภวาสวะ เป็นไปในทางอำนาจ ปฏิฆะง่าย
- การพิจารณาความจริงภายนอก รู้ไม่เที่ยงเช่นกัน แต่กิเลสไม่ลด บางความจริงพิจารณาแล้วละกิเลสได้ บางความจริงละกิเลสไม่ได้
- ไม่พิจารณา ไม่เพลิดเพลิน ไม่เชยชม ไม่ซ่านไป
- แม้จะหลงผิดและยึดว่าของเรา แต่สิ่งนั้นก็ไม่ใช่ของเราอยู่ดี
- ความรู้สึกว่ามีตัวผู้คิด ก็เป็นอาการคิดอย่างหนึ่ง
- มีกายก็มีที่ให้เรื่องร้ายๆ มาลง เช่น โดนด่า
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)