อิทธิบาท VS สมาธินทรีย์

ตอนเจริญอิทธิบาทนั้นอาจจะได้สมาธิ...หรือไม่ได้
คืออิทธิบาทนี่เป็นสมาธิตอนต้น
แจกแจงว่าการทำสมาธินี่มายังไงได้บ้าง

สมาธินทรีย์ อินทรีย์นี่คือ ตอนที่มันเป็นใหญ่
ต่อเมื่อมันมีกำลังแล้วจึงเรียกว่าเป็นอินทรีย์

สัมมัปปธาน วิริยินทรีย์ สัมมาวายามะ

สัมมาวายามะ
องค์ธรรมมันก็อันเดียวกับสัมมัปปธาน
แต่ตอนเรียกสัมมัปปธานนี่คือเน้นไปที่การทำความเพียร
สัมมัปปธานพูดถึงการทำความเพียร ยังไม่มีกำลัง
เมื่อมันมีกำลังสมบูรณ์แบบแล้ว ไปทำลายฝ่ายตรงข้ามได้
ก็จะไม่เรียกสัมมัปปธาน ไม่เรียกวิริยินทรีย์
เรียก สัมมาวายามะ

ถ้าเป็นสัมมัปปธานนี่ยังละฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ ไม่มีกำลังพอ
ทำๆ ไปเริ่มมีกำลังไปในทางตรัสรู้ เรียกอินทรีย์ มันเริ่มทำหน้าที่ เริ่มสู้ได้บ้าง
ตอนแรกที่มันยังไม่ทำหน้าที่ เราก็ต้องทำแทนมัน เรียก สัมมัปปธาน
ต่อมาเมื่อมันเต็มที่แล้ว จนสามารถละฝ่ายตรงข้ามได้ ฝ่ายตรงข้ามทำอะไรไม่ได้เลย เป็นดวงไฟใหญ่เผาฝ่ายตรงข้ามสิ้นซากไปเลย นี่เรียกสัมมาวายามะ

เอานิพพานเป็นอารมณ์?

สมาธินทรีย์
สมาธิที่เอานิพพานเป็นมุ่งหมาย หรือเอานิพพานเป็นอารมณ์เรียก สมาธินทรีย์
สมาธินี่บางคนฝึกเพื่อสงบ บางคนฝึกเพื่อเป็นพรหม เพื่อฤทธิ์
มันจะคนละอารมณ์กับ ฝึกเพื่อพ้นทุกข์ เพื่อนิพพาน

จะเอานิพพานเป็นอารมณ์ มันก็ขึ้นกับว่ารู้จักนิพพานขนาดไหน
นิพพานเอาจริงๆ คือวิสังขาร

ทีนี้สำหรับคนที่ไม่เคยเห็นมันก็จะไม่รู้
ก็จะเป็นการเอาบางลักษณะของนิพพานมาเป็นอารมณ์
เช่น ไม่มีตัณหาบ้าง สงบเย็นบ้าง สิ้นราคะโทสะโมหะบ้าง
แล้วก็ฝึกสมาธิ

เมื่อเอาสิ่งเหล่านี้มาเป็นอารมณ์
แล้วได้เอกัคคตาจิต
สมาธิอันนี้เรียกว่า สมาธินทรีย์

อินทรีย์ 5 4 3 2 1

การกล่าวอินทรีย์ในแบบอื่นๆ

อินทรีย์อาจไม่กล่าวครบ 5 ก็ได้
ก็ถือว่าปฏิบัติครบ
พยากรณ์อรหัตผลได้

อินทรีย์ 4
วิริยินทรีย์
สตินทรีย์
สมาธินทรีย์
ปัญญินทรีย์

อินทรีย์ 3
สตินทรีย์
สมาธินทรีย์
ปัญญินทรีย์

อินทรีย์ 2

สมาธินทรีย์
ปัญญินทรีย์

อินทรีย์ 1
ปัญญินทรีย์

เหตุผลที่ต้องเพียรละกิเลส

เหตุที่ต้องเพียรละกิเลส
ไม่ใช่เพื่อให้กิเลสหมดนะ
แต่เพื่อให้มันมีความเพียร

การละกิเลสได้ไม่ได้เป็นอีกเรื่องนึง
อันนั้นต้องใช้มรรคมีองค์ 8
แต่ความเพียรนี้เป็นองค์ประกอบนึงของมรรค

เหมือนเดินมรรคเพื่อให้มันได้เดิน
มันถึงมันก็ถึง
มันไม่ถึงมันก็ไม่ถึง
แต่ให้มันได้เดิน

เพียรก็เพียงเพื่อให้ได้เพียร

บาปที่เกิดแล้วก็ละเสีย

กิเลสมันจะมากับความคิดที่ไม่มีสติคุม
พอมันมาแล้วทำไง
ก็อย่าไปจมกับมัน

พอจมแล้วจะเคยชิน
เคยชินจะเสียดายกิเลส

เสียดายนิสัยไม่ดี
เช่น ความขี้เกียจ เสียดายเวลานอน

ชอบว่าคนอื่นไว้ก่อน เขาจะได้ไม่ยุ่งกับเรา

นิสัยพวกนี้ไม่ดี ควรทิ้ง
แต่ดันรู้สึกเสียดาย เพราะมันเคยชิน
กิเลสมันโม้ ไม่ต้องไปฟัง

บาปที่ยังไม่เกิดอย่าให้เกิด

เทคนิคคือสำรวมอินทรีย์ไว้
ถ้ายังไม่มีอะไรจะทำอย่าไปหาเรื่อง
กิเลสมันจะมากับเรื่องที่แส่ไปหานี่แหละ

ลุกขึ้นทำความเพียรซะ
อย่าปล่อยใจนั่งคิดไปเรื่อย มันจะหลง

ว่างละก็มาพิจารณา ป้องกันกิเลสไว้