หลุดแล้วค่อยรู้ รู้อยู่ไม่หลุด

หลุดแล้วค่อยรู้ รู้อยู่ไม่หลุด

มันจะต้องไปสุดของมัน สุดหลงจึงสิ้นหลง

แต่ตอนฝึกๆๆๆ ไป ไม่เห็นหรอกว่ามันจะหลุดอย่างไร

ไม่เห็นรอยต่อ จะไปขอให้เห็น ก็จะคาอยู่อย่างนั้น

ว่าด้วยผ้า

• ความยาวจีวรที่เหมาะสม ความสูง + 30 เมตร (เกิน 5 ปัดขึ้น, ต่ำกว่า 5 ปัดลง) ปกติความสูงชายได้สัก 2.5 เมตรกำลังดี, ถ้า 1.8 เมตร มักจะต้องให้เณรใช้
• ผ้ามัสลิน ใส่สบาย
• ส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่พระใหม่จะไม่ได้ใช้ทั้งไตร มักใช้แค่อังสะ, สบง, จีวร (พวกผ้ารัดเอว, ผ้ารับประเคน ไม่ค่อยได้ใช้) 
• อังสะคือที่คล้ายๆ เสื้อกล้าม ถ้าเป็นซิปตอนนอนจะเจ็บ มี 4 กระเป๋ากะลังดี

สวดมนต์

คือการทบทวนสิ่งที่ได้เข้าใจแล้ว

ไม่ใช่การท่องบ่นคำที่ไม่มีความหมาย

โลกนีติ

 แม้นมีความรู้ดั่ง     สัพพัญญู

ผิบ่มีคนชู                    ห่อนขึ้น 

หัวแหวนค่าเมืองตรู    ตาโลก

ทองบ่อรองรับพื้น       ห่อนแก้วมีศรี ฯ

ลูกศรของพญามาร ๕ ดอก

สัมโมหนา ลูกศรทำให้ลุ่มหลง

อุมมารนา ลูกศรทำให้บ้าคลั่ง

โสสนา ลูกศรทำให้เหี่ยวแห้งเศร้าซึม

ตาปนา ลูกศรทำให้เร่าร้อน

ถัมภนา ลูกศรทำให้แข็งทื่อ

มโนภู = ผู้ครอบครองจิต หมายถึง พญามาร

สิ่งที่ประชันความงามกับพระพักตร์ของพระพุทธเจ้า หาใช่ดวงจันทร์
แต่เป็นฉัตรของพญามาร

นิสัยผู้หญิง

22/9/66

ความอิจฉา

ทำให้พิจารณาอะไรไม่ตรงกับเป้าหมาย 
มีความอิจฉานี้คอยแฝงและครอบงำอยู่ตลอด
แทนที่จะพุ่งตรง โฟกัส กลับคิดหน้าคิดหลัง
คิดทุกเรื่องที่ไม่จำเป็น ไม่เกี่ยวข้อง และ unhealthy 

เพราะความไม่รู้ + ทุกขเวทนาในแง่ใดแง่หนึ่ง จึงจับจ้อง
เพราะจับจ้อง จึงเปรียบเทียบ
เพราะเปรียบเทียบ จึงอิจฉา
เพราะอิจฉา จึงถูกครอบงำ
เพราะถูกครอบงำ จึงไม่พิจารณา
เพราะไม่พิจารณา จึงปัญญาดับ
เพราะปัญญาดับ จึงไม่รู้ 

วนไป

คุณทั้ง 10 ของบทประพันธ์

1. ปสาทคุณ ประดับให้มีความชัดเจน

ลำดับของบทใด งดงามด้วยสัมพันธ์ที่วางไว้ไม่ไกลกัน เป็นลำดับแห่งบทอันมีเนื้อความปรากฏชัดดี ลำดับแห่งบทนี้ ยังปสาทคุณให้เกิดในชน

(คือบทที่เกี่ยวข้อง วางไว้ใกล้กัน ไม่วางซะไกล ไม่ข้ามไปข้ามมา จบเป็นตอนๆ เนื้อหาไป)

2. โอชคุณ (ประดับให้มีรสชาด)

ใส่บทสมาสเยอะชื่อว่ามีรสชาติ สมาสอันไม่สับสนเป็นที่น่าปรารถนาทั้งในร้อยแก้วและร้อยกรอง 

คชฺช ร้อยแก้ว

ปชฺช ร้อยกรอง

ธวลา สีขาวนวล

ปลฺลวา ใบไม้อ่อนท.