6 กุมภา 56

เมื่อเช้าชั่วขณะหนึ่ง ก็เกิดความรู้สึกว่าแม่ที่น่ารักก็มีอยู่ชั่วคราว เดี๋ยวก็มีแม่ที่ไม่น่ารักเข้ามาอยู่ แล้วเดี๋ยวก็เป็นอื่นๆ แม่มีหลายคน ทั้งที่น่ารักและไม่น่ารักก็ไม่ได้อยู่ที่ไหนสักที่เดียว

อะไรบางอย่างก็เห็นในผู้อื่นก่อน
ยังไม่เห็นในตัวเอง

-------
ในแว่่บขณะเหลือบไปมองกระจก
เป็นอัตโนมัติที่จะมองตา แล้วก็หาว่าเอ๊ะ จิตอยู่ไหนหนอ

美人计

ต้นเหตุมาจากรูปนี้ 

ตามด้วยความเห็นเกี่ยวกับความเป็นหญิงมากมาย

อ่านแล้วประหลาดใจที่อารมณ์เข้าข้างหญิงไม่ได้เกิดเหมือนเมื่อก่อน

อ่านแล้วก็แค่ เออ มันก็ความเป็นหญิงล่ะนะ

ว่าแต่คุณเฉินเธอสื่อออกมาในภาพนี้ได้ชัดดีจังเลยนะ 

แทบจะเห็น "หญิง" ลอยวาบออกมาจากรูปเรย

(อันนี้ไปเจอมาเพิ่มเติม)
เรื่องพระสุนทรสมุทรเถระ 

หญิงย่อมเกี้ยวชายด้วยฐานะ ๔๐ คือ 

1. สะบัดสะบิ้ง
2. ก้มลง
3. กรีดกราย
4. ชมดชม้อย
5. เอาเล็บดีดเล็บ
6. เอาเท้าเหยียบเท้า
7. เอาไม้ขีดแผ่นดิน
8. ชูเด็กขึ้น
9. ลดเด็กลง
10. เล่นเอง
11. ให้เด็กเล่น
12. จูบเอง
13. ให้เด็กจูบ
14. รับประทานเอง
15. ให้เด็กรับประทาน
16. ให้ของเด็ก
17. ขอของคืน
18. ล้อเลียนเด็ก
19. พูดดัง
20. พูดค่อย
21. พูดคำเปิดเผย
22. พูดลี้ลับ
23. (ทำนิมิต) ด้วยการฟ้อน ด้วยการขับ ด้วยการประโคม ด้วยการร้องไห้ ด้วยการเยื้องกราย ด้วยการแต่งตัว
24. ซิกซี้
25. จ้องมองดู
26. สั่นสะเอว
27. ยังของลับให้ไหว
28. ถ่างขา
29. หุบขา
30. แสดงถัน
31. แสดงรักแร้
32. แสดงสะดือ
33. ขยิบตา
34. ยักคิ้ว
35. เม้มริมฝีปาก
36. แลบลิ้น
37. เปลื้องผ้า
38. นุ่งผ้า
39. สยายผม
40. เกล้าผม

70/30

3 กุมภาพันธ์ 56

บันทึกย้อนหลัง

ไปฟังพระอาจารย์ที่วัดสนามในมา
ท่านพูดถึงเรื่อง 70/30
ความหมายคือ ...จำไม่ได้แล้ว
(นึกออกแล้วมันคือในการทำงาน ให้ใส่ใจในงาน 30 ใส่ใจในตัว 70)

พักหลังๆ เมื่อฟังเทศน์จะค่อนข้างไวต่อคำว่า "ชัด" "แม่น"
นี่คงเป็นสิ่งที่ขาดอยู่

มันรู้แต่มันรู้ไม่ชัด มันจึงจับเอามาใช้ไม่ได้ทันท่วงที และไม่ได้ประโยชน์เ่ท่าที่ควรจะเป็น

ได้ยินคำว่า อภิ-
มีฉันทะ ให้เป็นอภิสังขาร
มีวิริยะให้เป็นอภิสังขาร
เรื่อยไปจนถึงวิมังสาเป็นอภิสังขาร

อันนี้เริ่มต้นต้องมีฉันทะ ทำแล้วไม่มีฉันทะให้ถอยออกมาดูเลยเกิดอะไรขึ้น
คำว่าอภิสังขาร หมายถึง มีความเกิดขึ้นจนเป็นอัตโนมัติ

ท่านว่าใหม่ๆ จะต้องคอยหมั่นฝึกให้มันอยู่ตัว
-----------------------------------------------

28 ม.ค.2556

28 ม.ค.2556

• ให้ทำความสนิทสนมคุ้นเคยกับความปกติ (สภาวะก่อนเกิด) การมีสติเพียงชั่วขณะที่เกิดเรื่องจะกลับกลายเป็นว่า เราจำได้แต่สภาวะอันทนได้ยากนั้น

24 ม.ค.2556

ก่อนไปวัดสองวัน นั่งแปลงานอย่างเหนื่อยอ่อน
พบว่าเมื่อร่างกายเหนื่อย จิตใจจะทดท้อหดหู่อยากดับเครื่องชัทดาวน์ไปทั้งอย่างนั้นเลย
กลับมาบ้านเห็นนายป่วย ใจก็เฉยไม่อินังขังขอบ
แต่ดูเหมือนเฉยเพราะไม่แรงจะขยับ มีอะไรก็แก้ๆ ไป
ยังชัทดาวน์ไม่ได้ก็ทำไป จะว่าไม่มีสติก็ไม่เชิง จะว่ามีสติแจ่มใสก็ไม่ใช่
มันก็อย่างนั้น

21 มกราคม 2556

21 มกราคม 2556

• ง่วงมาตั้งแต่ช่วงปีใหม่ นอนหลับไม่ฝันแต่ตื่นมาเหมือนยังไม่ได้นอน มาหายตอนที่ได้ไปหาหลวงพ่อสมบูรณ์ เข้าใจว่าเป็นเพราะดูความรู้สึกไม่ชัด พอท่านบอกว่ามันง่วงก็ดูไป ความง่วงมันมีลักษณะเป็นอย่างนี้นั่นแหละ มันก็เป็นอย่างเงี้ยๆ มันก็วางได้
• ข้อสังเกตที่ได้ก็คือ ช่วงแรกมันมีความไม่แน่ใจว่าเป็นอาการง่วง"ทางกาย" หรือว่า "ทางใจ" เพราะดูจะไม่มีเหตุทั้งสองอย่าง
• แต่พอตอนหลังมาคิดว่า อาการง่วงนั้นไม่ได้อยู่ตลอด เวลาทำงาน หรือตั้งสมาธิจริงจังมันก็พอจะต้านอยู่ได้ ก็น่าจะบอกอะไรบางอย่างได้
• เมื่อคืนขณะกำลังเคลิ้้มๆ จะหลับ ได้ยินนายส่งเสียงเล่าอะไรบางอย่าง พบว่ามันเกิดความรับรู้ขึ้นไม่ใช่แค่เสียง แต่เป็นความรู้สึกว่ามีอะไรถูกใส่เข้ามาร่างกาย เหมือนการเติมสีลงในน้ำแล้วกระจายไปทั่วอย่างนั้น นั่นอาจจะเป็นสาเหตุที่ว่านอนแล้วเหมือนไม่ได้นอน เพราะมันถูกกระตุ้นกวนระบบอยู่อย่างนั้น ความรู้สึกจึงไม่ได้พักอย่างแท้จริง
• เวลาเอาภาพสวยๆ ให้นายดู นายมักจะมีความเคยชินที่ถามกลับมาว่า "นี่ของจริงหรือของปลอม" เป็นที่น่าสังเกตุว่า เป็นกระบวนการตัดสินคุณค่าที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเหลือเกิน
• คำพูดบางอย่างเวลาจะพูดกับใคร หากเขาไม่ได้ปวารณาตัว ก็ไม่ควรพูด ให้อดพูดเสียให้ไ้ด้ ความตัดการพูดไม่ได้ด้วยเกรงใครจะเสียประโยชน์เป็นเพียงกิเลสตัวหนึ่งเท่านั้น เพียงการตัดสินคุณค่าเพียงด้านเดียวว่าดีสำหรับเขาแล้วพูดไปนั้น อาจเสียประโยชน์ เพราะผู้ใหญ่นั้นไม่ใช่เด็ก ความโอนอ่อน ความน้อมรับ ไม่เป็นธรรมชาติเช่นเดียวกับเด็กซึ่งเป็นธรรมชาติที่ยังไงก็ได้ไม่ตัดสิน
• กระแสความไม่รู้บางอย่างเมื่อทำลงไป บางทีมีความเคยชินที่จะหาความชอบธรรม สอบถามหาความเหมือนกับผู้อื่น แอบอ้างเพื่อผลประโยชน์ส่วนรวม ให้คอยระมัดระวังให้ดี
• เมื่อได้พูดบรรยายลักษณะความรู้สึกออกไป ไม่รู้เป็นไงมันกลับมีความรู้สึกว่า "ชัด" ขึ้น น่าแปลกที่ว่าทั้งๆ ที่ "รู้" นั่นก็คือรู้อันเดิม ต่างตรงที่มันพูดหรือไม่พูดออกมา ความ "ชัด" กลับเกิดขึ้น
• รู้แต่ไม่รู้ว่ารู้ นั่นคือความหลงอย่างหนึ่ง

16 ม.ค.2556 วลีที่ถูกใจ

16 ม.ค.2556

• วลีที่ถูกใจวันนี้ "แจ่มแจ้ง จูงใจ แกล้วกล้า ร่าเริง"
• นายโทรมาบอกว่าให้หาโหลดหลวงตาประสงค์มาเก็บไว้ให้หน่อย ชอบฟัง รู้สึกว่าฟังง่ายเข้าถึงกว่าพระปราโมทย์ ตามปกติน่าจะดีใจเหลือเกิน แต่ปรากฏว่าไม่ยินดีเมื่อได้ยินว่าอยากฟังหลวงตาประสงค์ ไม่ยินร้ายเมื่อได้ยินคำเปรียบเทียบหลวงพ่อปราโมทย์

15 ม.ค. 2556

เดินสวนฝรั่งทางแคบโดนชนกระแทกอย่างแรง
มีแต่ความเจ็บ ไม่เห็นโทสะ คิดว่าพูดคุยกับเขาได้ปกติ
แต่กว่าความรู้สึกขอโทษสำหรับการชนยังห่างออกไปอีก 5-6 วิ