จุดเริ่มต้นสำคัญ

อุปาทานขันธ์ สิ่งนี้เป็นตัวทุกข์
พอไม่รู้จึงเกิดตัณหา
วนไป

จุดเริ่มต้นสำคัญ คือ "ไม่รู้ไม่เห็นตามความเป็นจริง"
ก็จะเพลิดเพลินไป
เราจึงต้องมาฝึกให้ "เห็นตามความเป็นจริง" อยู่เสมอๆ

ไม่รู้ว่าไม่ใช่ตัวตน
ไม่เที่ยง
บังคับไม่ได้
ถูกบีบคั้นด้วยปัจจัยต่างๆ

ตตฺรตตฺราภินนฺทินี

ยินดีอย่างยิ่งที่ได้มันมา
ยินดีอย่างยิ่งในอารมณ์นั้นๆ

ฉันได้นี่มาอันนึง ดี๊ดี

ยินดีที่จะแบกสิ่งต่างๆ เพิ่ม
ยินดีที่จะได้สามีมา
ยินดีที่จะได้ชื่อเสียงเงินทองมา

ยังรักนั่นรักนี่
ยังชอบนั่นชอบนี่

เมื่อยังเพลิดเพลินอยู่กับทุกข์นี่
ยังไม่ต้องพูดถึงความพ้นทุกข์ก็ได้

ไปทุกข์ก่อน

ยังไม่ต้องมาหลอกตนเองไปวันๆ

ความเพลิดเพลิน - นนฺทิราคสหคตา

ประกอบด้วยความกำหนัด ด้วยอำนาจความเพลิดเพลิน
เพลิดเพลิน หมายถึง ไม่เห็นโทษ

ไม่เห็นโทษของความอร่อย
เรียกว่า เพลินในอาหาร

ได้ยินเสียง ไม่เห็นโทษของความไพเราะ
เรียกว่า เพลิดเพลินในเสียง

ปล่อยๆ ไป นี่ก็เพลิน
ไม่เห็นโทษของความเฉยๆ
มองเห็นก็เฉยๆ ไม่ได้อยากได้ ยินดีอะไร
เฉยๆ ไป นี่ก็เพลิน
มันไม่เห็นโทษ

กินก็อย่างนั้นๆ เฉยๆ นี่ก็เพลิน

เมื่อไม่ฉลาดก็โง่
ความหมายคืออย่างนี้

เมื่อไม่เห็นถูกคือ เห็นผิด
ความหมายคืออย่างนี้

เมื่อใดที่ไม่เห็นอะไร ก็คือเห็นผิด
ไม่เห็นอะไร ก็คือเพลิน
เฉยๆ คือ โง่

โปโนพฺภวิกา - ทำใหม่ซ้ำๆ

การกระทำด้วยอำนาจตัณหา อุปาทาน
เพื่อสนองความรู้สึกมีตัวมีตน
เก่งขึ้นทุกวันๆ

ความยึดถือในขันธ์ 5 ก็จะมากขึ้นเรื่อยๆ
อุปาทานขันธ์ ถึงความเพิ่มพูนไปเรื่อยๆ

ทำท่าสวยๆ ให้เราดูดี
ทำนั่นนี่เพื่อให้มีหน้ามีตา

ตัณหานั้นทำให้เกิดการกระทำขึ้นใหม่ซ้ำๆ ซากๆ (โปโนพฺภวิกา)

มองรูปเสียงกลิ่นรสสัมผัส เป็นเครื่องให้ความเพลิดเพลิน
มองว่าสิ่งต่างๆ ที่ได้มาให้มันคงที่ คงทน

หลงไปทางตา

ได้ยินเสียงก๊อกๆ แก๊กๆ ต้องหันไปดู
ก่อนออกจากบ้านต้องส่องกระจก

สบายใจที่จะเห็น

มหา-

มหา-

เรื่องใหญ่
เรื่องสำคัญ
เรื่องควรควรจะรู้ให้ไวๆ

เช่น มหาสฬายตนิก ธรรมเทศนาเกี่ยวกับอายตนะ 6 ที่มีความสำคัญมาก

ธรรมฝ่ายสมาธิ 5 อย่าง

ธรรมฝ่ายคุณภาพจิต

เหตุก็เช่น...

ศีลดีบ้าง
ฟังธรรมเข้าใจบ้าง
สันโดษ พอใจสิ่งที่มี

ก็เกิด...

ปราโมช - ปลอดโปร่งโล่งเบา
ปีติ - ใจอิ่ม ไม่เดือดร้อนตามตัณหา
ปัสสัทธิ - กายระงับ ใจระงับ
สุข - สบาย
สมาธิ

อธิิจิตตสิกขา
คุณธรรมฝ่ายดีๆ จะเกิดขึ้น