วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

ความเห็น vs ความสำคัญ

รูปนั้นเป็นรูป
ส่วนความสำคัญว่าเราเป็นรูปนั้นเป็นมานะ
ส่วน "เรา" จริงๆ ไม่มี

ถ้าจะเห็นอัสมิมานะ
จะต้องเลิกทิฏฐิก่อนจึงจะเห็นชัด
เพราะว่าพอสำคัญว่าเรามี ก็นึกว่าเรามีจริงๆ ซะด้วย

สักกายทิฏฐิ เห็นรูปโดยความเป็นตัวตน (เป็นความเห็น)

ทิฏฐิ เป็นความเห็น
มานะ เป็นความสำคัญ (จะออกแนวสัญญา มันเกิดจากสัญญาอดีต)

ทิฏฐินี่เป็นความเห็น
ความเห็นเหมือนกับมองเห็นคน
เห็นคนจริงๆ มีคนชื่อ A จริงๆ

แต่สำคัญ นี่ก็คือเห็นรูปเป็นรูปนั่นแหละ
แต่บางโอกาสก็สำคัญว่า อ่อ A เป็นคนอย่างนี้
แต่ในความรู้เนี่ย ก็รู้ว่า ไม่มี A จริงๆ
ความสำคัญนี่มันโผล่มาได้เป็นบางครั้ง

หรือ ตัณหา VS ทิฏฐิ

ตัณหาคือ อยากให้ตนกินอยู่สบาย
แต่ทิฏฐิคือ "มีตน" ผู้กินอยู่สบาย

วันพฤหัสบดีที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

กรรมใหญ่

กรรมไม่ได้ดูที่งานใหญ่งานเล็ก
กระทบคนหมู่มาก หมู่น้อย
ดูที่เจตนาเท่านั้น

งานใหญ่ที่สุดคือการละกิเลส
ใครบวช ยิ่งบวชไม่สึกนี่ใหญ่สุดละ...

ความถือตัว และตัวที่ถูกถือ

มีตัวที่ถูกถือ อันนี้เป็นทิฏฐิ
ความถือตัว คือ มานะ

พระอริยเจ้ามีความอยากให้ตัวเองได้รับความสำคัญ
แต่ก็รู้ลึกลงไปอีกว่า อ้าว ตัวมันไม่มีจริงๆ นี่ อ้าวโง่แท้
ก็พยายามเพื่อจะไม่หลงต่อไป
เรียกว่า เห็นกิเลสเป็นกิเลส
เห็นสมุทัยเป็นสมุทัย เห็นสมุทัยเป็นของควรละ

แต่ปุถุชน อยากให้ตนสำคัญ อยากให้โดดเด่น (อันนี้มานะ)
และเชื่อว่ามีตนจริงๆ ซะด้วย (มีทิฏฐิ)
จึงเสริมกันไป ออกอ่าวไทยไปเลย

กิเลสออกหน้า กิเลสลับหลัง

กิเลสออกหน้า
มักจะกล่าวถึงตัณหาและทิฏฐิ

กิเลสลับหลัง
มักจะกล่าวด้วยอวิชชา และภวตัณหา

วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

ตัณหาวิจริต

เมื่อมีความคิดว่าเรามี เราเป็น ก็เกิดความนึกไปตามอำนาจตัณหา ว่า

เรามีอยู่ เราเป็นอยู่    
เราเป็นอย่างนี้
เราเป็นอย่างนั้น
เราเป็นอย่างอื่น

เราเป็นผู้เที่ยง
เราเป็นผู้ไม่เที่ยง

เราพึงมีอยู่ พึงเป็นอยู่
เราพึงมีอย่างนี้
เราพึงมีอย่างนั้น
เราพึงมีอย่างอื่น

ขอให้เรามีอยู่ เราเป็นอยู่
ขอให้เรามีอย่างนี้
ขอให้เรามีอย่างนั้น
ขอให้เรามีอย่างอื่น

เราจักมีอยู่ จักเป็นอยู่
เราจักมีอย่างนี้
เราจักมีอย่างนั้น
เราจักมีอย่างอื่น

---
ภายนอก...ความนึกทั้ง 18 ด้วยสิ่งนี้

เชิดชูตนดุจธง

หมายถึง อยากให้เขามองเห็นมาแต่ไกล
อยากให้โดดเด่น

ปฏิภาณ

ความสามารถในการนำองค์ความรู้ต่างๆ มาจัดสรร
และตอบให้ตรงกับคำถาม
เรียกว่ามีความสามารถในการจัดการกับความรู้

คนรู้เยอะมีมาก
แต่คนมีปฏิภาณมีไม่มากนัก

ปฏิภาณก็เป็นเหตุให้เกิดความถือตัวได้เช่นกัน