อุจเฉททิฏฐิกับความหายป่วย

เพลินกับความคิดที่ว่ามันจะไม่มีอีกแล้ว
ไม่ต้องเจออีกแล้ว

เช่น ป่วยแล้วหายป่วย
สวดมนต์แล้วทุกข์หายก็ยินดีว่าเออฟาดเคราะห์หมดไปละ
เพลินภาวะที่ไม่มีอันนั้นๆ นึกว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีกต่อไป
นึกว่ามันจะไม่มีอีกแล้ว (อุจเฉททิฏฐิ)

ความอยากจะได้ผลไม่ใช่ความเพียร

ความอยากจะได้ผลนี้
ไม่ใช่ความเพียร (แม้จะดูเหมือน)

รู้มรรคเป็นมรรค

อารมณ์ฝ่ายสังขาร

ทำอะไรเกิดผลขึ้นมี เช่น ความสงบ ความรู้ความเห็น
ต้องกำหนดเป็นทุกขสัจ และกำหนดมรรคเป็นเหตุ (ต้องทำเพิ่มขึ้นไป)
ไม่งั้นอวิชชาแทรก

รู้มรรคเป็นมรรคด้วย
ทำแล้วได้ผลขึ้นมาก็ต้องกำหนดว่าเป็นเหตุด้วย

ถ้าไม่กำหนดอวิชชาก็จะเข้าไปอยู่ในมรรค

ความรู้ต้องครบทั้ง 4 ประเด็น
ต้องรู้สมุทัยเป็นสมุทัย รู้นิโรธเป็นนิโรธ
รู้มรรคเป็นมรรคด้วย ไม่ใช่แค่รู้ทุกข์เป็นทุกข์

จิตหลุดพ้นก็รู้ว่าจิตหลุดพ้น

บางท่านอารมณ์เหมือนไม่มีกิเลส
แต่ตราบเท่าที่ไม่แจ้งนิพพาน
กิเลสไม่เกิดทั้งชาติมันก็ยังไม่เที่ยง

ในสติปัฏฐานท่านจึงกันเอาไว้ว่า
จิตหลุดพ้นก็รู้ว่าจิตหลุดพ้น
บางคนศีลดี วัตรดี กิเลสไม่ค่อยเกิด
ก็เข้าใจไปว่าจิตบริสุทธิ์ แม้ทำได้ทั้งชาติ
พอตายลง ชาติหน้ากิเลสก็เกิดใหม่

สิ่งที่จะทำให้จิตบริสุทธิ์มีเพียงมรรคแปด
และต้องเป็นมรรคแปดแบบมารวมกันด้วยไม่ใช่มรรคแปดแบบโลกิยะ
ตรงนี้ต้องแม่น

ถ้าแบบโลกิยะ เช่น พวกสติปัฏฐาน
มันจะละได้เฉพาะแบบตทังคะ และ วิกขัมภนะ

พอไม่กำหนด มรรคที่สร้างขึ้นมา
จะหลงว่า "เราบริสุทธิ์ขึ้น" อันนี้ไม่ใช่นะ

สิ่งที่สร้างขึ้นกำหนดเป็นเหตุ
หน้าที่ต่อเหตุคือต้องทำให้เจริญขึ้น
ส่วนผลกำหนดเป็นทุกขสัจ เรื่อยไปจนถึงนิพพาน

ไม่รู้อะไรก็ได้ในอริยสัจ ก็เป็นอวิชชา
จะไปนิพพาน แต่ไม่กำหนดนิพพานก็เป็นอวิชชา

ฉันก็ปฏิบัติไปเรื่อยๆ
อันนี้ก็เป็นอวิชชาเพราะไม่กำหนดนิพพานว่าเป็นเป้าหมาย

บางคนพูดดี นิพพานอยากไม่อยากก็ถึง
อันนี้ก็โง่ที่ไม่กำหนดเป้าหมาย
พระพุทธเจ้าสอนแล้วสอนอีก
ให้จิตเอียงไปนิพพาน สอนจะจะขนาดนี้ยังจะไปเฉยๆ อยู่ได้

ภาวนามันก็จะสบายไปเรื่อย
สบายไปเรื่อยมันก็คือทุกขสัจนั่นแหละที่มันเปลี่ยนหน้าไปเรื่อย ละเอียดขึ้น

วิธีจึงต้องเดินไปเรื่อย
และต้องกำหนดมรรคเป็นมรรคด้วย
ไม่งั้นมันก็ไม่เดิน มันก็คาอยู่ที่เดิม

为而不争

圣人之道 为而不争

---

不负责任的那个快乐是很短暂的

---

息怒

王爷息怒
我等带世子来县衙
也是为了他的声誉着想

如今所有人都怀疑世子是凶手
倘若李大人不作为
将世子放了
恐怕难堵悠悠众口
反倒会引得流言四起
无中生有

不如请世子占据县衙
我等尽快查明真相
还世子一个清白
也不至于让世子落人口舌
影响了前程

นอนเนื่อง

อย่างไรคือนอนเนื่อง

กามราคานุสัยนอนเนื่องในสุขเวทนา ด้วยอาการดังต่อไปนี้

• มีความเพลิดเพลินยินดี
• ชื่นชม ยึดติด
• แสวงหา

ปฏิฆานุสัยนอนเนื่องในทุกขเวทนา ด้วยอาการดังต่อไปนี้

• เศร้าโศก
• ลำบาก ร่ำไร
• ทุบอกชกตัว
• ถึงความหลงไหลลุ่มหลงว่าเราเป็นทุกข์ เราเป็นผู้ทุกข์ เราไม่น่าจะทุกข์

อวิชชานุสัยนอนเนื่องในอทุกขมสุขเวทนา ด้วยอาการดังต่อไปนี้

• ไม่รู้ชัดความเกิด
• ไม่รู้ชัดความดับ
• ไม่รู้ชัดอัสสาทะ - อาทีนวะ
• ไม่รู้ชัดนิสสรณะ

12 ม.ค.63 กราบพระเกสา

กรรมจัดสรร จากที่ไปไม่ทันเข้าไม่ได้
เป็นได้นั่งข้างๆ ท่านอย่างนาน
เมื่อกราบก็ปีติกระทบไปตามธรรม
ทุกครั้งที่ก้มกราบ หรือแม้แต่นะโมในใจน้ำตาก็จะรื้นขึ้นมา

สวดมนต์ตามคณะเจ้าภาพ
พยายามฟังสำเนียงแขก
ฟังออกเพียงกรณียเมตตสูตร
ราวกะท่านเทศน์ให้ฟัง
โดยเฉพาะตอนจบท่านบอกนะว่า
ทำอย่างนี้นะ แล้วการไปอยู่ในครรภ์จะไม่ต้องมีอีกต่อไป

ถวายสติลมหายใจไป 100 ลมหายใจเป็นพุทธบูชา
เพื่ออยากจะดูว่า ด้วยศรัทธาแล้วประกอบเข้ากับความตั้งใจที่จะถวายต่อท่าน
มีผลเป็นอย่างไร

สิ่งที่สังเกตได้คือ
ความประณีตในงานที่ทำ
ลมหายใจไม่ได้สมบูรณ์แบบไม่มีที่ติ
มีขาดมีหายเป็นปกติ แต่ก็ด้วยความรู้ในแต่ละลมเข้าออกว่ามันขาดหายไปอย่างไร
ความคิดที่แทรก ก็แว่บมาแล้วจากไป ไม่แทรกยาวกว่าลมหายใจ

ผลหลัง 100 คือ
ความสงัดระงับนิ่งต่อหน้าท่าาน
แม้หลวงปู่อร่ามจะอยู่เบื้องหลังก็แน่วแน่ต่อการปฏิบัติบูชาท่าน

สรุปผลของศรัทธาที่ประกอบนี้
จะมีสติปัญญาประกอบอยู่เป็นเบื้องหลัง
มีความประณีต และแน่วแน่คอยประคอง
มีความตั้งมั่นเดี่ยวที่จะทำถวายแม้จะแว่บ แต่ไม่วอกแว่ก
และเห็นทางแห่งความแนบสนิทที่เป็นไปได้