16 ม.ค.2556 วลีที่ถูกใจ

16 ม.ค.2556

• วลีที่ถูกใจวันนี้ "แจ่มแจ้ง จูงใจ แกล้วกล้า ร่าเริง"
• นายโทรมาบอกว่าให้หาโหลดหลวงตาประสงค์มาเก็บไว้ให้หน่อย ชอบฟัง รู้สึกว่าฟังง่ายเข้าถึงกว่าพระปราโมทย์ ตามปกติน่าจะดีใจเหลือเกิน แต่ปรากฏว่าไม่ยินดีเมื่อได้ยินว่าอยากฟังหลวงตาประสงค์ ไม่ยินร้ายเมื่อได้ยินคำเปรียบเทียบหลวงพ่อปราโมทย์

15 ม.ค. 2556

เดินสวนฝรั่งทางแคบโดนชนกระแทกอย่างแรง
มีแต่ความเจ็บ ไม่เห็นโทสะ คิดว่าพูดคุยกับเขาได้ปกติ
แต่กว่าความรู้สึกขอโทษสำหรับการชนยังห่างออกไปอีก 5-6 วิ

เก็บของ 2011

โทสะทางเลือก

posted on 02 Dec 2011 21:36 by the-great-wheel

ในช่วงโทสะฟุ้ง รู้ว่าฟุ้ง

จะเกิดทางเลือกขึ้นสองทาง

ทางแรกคือ ปล่อยมันไป ไม่ทำอะไรทั้งสิ้น จะระเบิดก็ระเบิดตายในอกเรา ตายคนเดียว ไม่ไปก่อกรรมกับคนอื่น

ทางที่สองคือ ระเบิดลงล้างบางเป็นไงเป็นกัน ศีลขาดทางกายแลวาจา

หากเลือกทางแรก

ความอึดอัดจะพองตัวขึ้นจนเหมือนจะทนไม่ได้ และจะหายไปในไม่ช้า ดับสนิทไม่มีเหลือ หลังจากนั้นจะตามมาด้วยกระแสเย็นแบบเมตตา และมีกระแสความยินดีที่ว่าดีแล้วที่เลือกทางนี้

หากเลือกทางที่สอง

แรงดันระบายออก แต่ตกนรกในเวลาต่อมา ใจไม่สงบเลย อาลัยในถ้อยคำที่พูดออกไปแล้ว มันไม่ใช่ถ้อยคำที่ดีที่สุด

ระหว่างพูดกระแสโทสะยิ่งตีเกลียวสูงขึ้นเรื่อยๆ แทบจะตามจำนวนคำที่พูดออกไป หลังจากนั้นเมื่อแยกตัวออกมาจากเหตุการณ์แล้ว จะเกิดการฉายซ้ำของเหตุการณ์ซึ่งยากจะปลีกไปเรื่องอื่น มีทั้งโกรธยิ่งขึ้น สักพักแปรเป็นเสียใจที่มันน่าจะออกมาดีกว่านี้ได้ แล้วก็อัตตาปลอบตัวเองว่าก็มันช่วยไม่ได้ นานกว่าจะลง

ชาติ

posted on 29 Nov 2011 22:41 by the-great-wheel

ยิ่งนานทางยิ่งเศร้า  เปล่าเปลี่ยว

เดินดุ่มด้นดายเดียว  คู่ไร้

เพียรพลันอย่าซีดเซียว  เลยเถิด นาแม่

บทท่องพุทโธไว้  อย่าให้ เปิดเปิง

ลืมตัวกลัวป่าช้า  ยังเพลิน

หาใช่ทางจำเริญ  เสื่อมพลั้ง

รีบก้าวย่างรอยเดิน  ยังอยู่

ยืดสุขเยื้อสุขรั้ง  สุขนั้น อีกนาน

 

ชรามรณะต้อง  เป็นไป

ชาติเกิดแล้วคราใด  ย่อมม้วย

อุปาทานต่อภพใหม่  น่าสนุก นักฤา

ช่างเถิดไม่อยากด้วย ช่างแล้ว แล้วกัน

อนัตตา

posted on 06 Dec 2011 22:13 by the-great-wheel

คำแปลของ "อนัตตา" ที่ตามบาลี

จะป็นการแปลแบบ "ไม่ใช่อัตตา"

นั่นคือ "ไม่ใช่ตัวเรา" ไอ้ที่เห็นอยู่มันก็เป็นเรานั่นแหละ แต่มันไม่ใช่

ไม่ได้แปลว่า "ไม่มีตัวตน" เสียทีเดียว การแปลเช่นนี้อาจทำให้พาลเข้าใจไปว่า "ไม่มีอะไรเลย"

ไหว

posted on 10 Dec 2011 08:04 by the-great-wheel

ใจระยำ ก่อซ้ำ นั่งย้ำเหตุ

ให้อาเพศ สรวลโศก โรคอาถรรพ์

จะซ้ายขวา หน้าหลัง เร้าเรื้อรัง

สติยัง ค่อยฝัง ทางสร้างตัว 

อาลัย

posted on 13 Dec 2011 13:41 by the-great-wheel

ความคิดบางอย่างไม่มีคำพูด

เป็นความรู้สึกวกวนอยู่อย่างนั้น

หน่วงอารมณ์เอาไว้ไม่ปล่อย 

เหมือนจะเห็นแต่ก็ไม่หายไปกลายเป็นหนักอึ้งกว่าเดิม

กว่าจะเห็นมันเปลี่ยนให้เห็น นานทีเดียว 

สนุก

posted on 20 Dec 2011 17:11 by the-great-wheel

ความสนุกนั้นเป็นไฉนหนอ

นั่งคิดไปคิดมามีสองคำที่มาเกี่ยวข้องกันคือ

"รื่น" กับ "ลื่น"

สิ่งใดทำแล้วลื่นไหล สิ่งนั้นสนุก

สิ่งใดทำแล้วรื่นเริง สิ่งนั้นสนุก

บางทีการทำอะไรตามคนอื่นไปมากๆ กลับรู้สึกเหมือนทำไปอย่างนั้นเอง

ทำอะไรไรโดยไม่ได้คิด ไม่ได้มองอะไรชัดๆ มันก็ไม่สนุก

พอไม่สนุกมันก็ไม่เห็นอะไร พอไม่เห็นอะไรมันก็ไม่สนุก 

บางครั้งไม่ต้องทำให้ถูกก็ได้ ไม่ต้องทำให้ดีก็ได้

แต่ทำให้ลื่นไหล ทำให้รื่นเริง ก็พอ...

พรหมจรรย์

posted on 28 Nov 2011 18:52 by the-great-wheel

นานมาแล้วเคยสงสัยว่าวิถีชีวิตอย่างขงจื่อ ต่างกับพุทธตรงไหน

เท่าที่ดูก็เหมือนจะลงรอยกัน ไม่มีอะไรที่ฟังดูขัด 

แต่มันต้องต่างกันสิ...

จนวันก่อนได้ไปฟังเรื่องการประพฤติพรหมจรรย์

ก็รู้สึกเลยว่า มันเป็นสับเซต

พรหมจรรย์วางแนวปฏิบัติอยู่บนรากแห่งความจริง

มีเรื่องความควร-ไม่ควร, มีความสอดคล้องกับธรรมชาติ

ฟังไปฟังมามันก็คือๆ กันกับขงจื่อ 

แต่...

สิ่งที่เพิ่มเข้ามาคือ เป้าหมายในการประพฤติพรหมจรรย์ ที่ย้ำให้ชัดเจนและกว้างขวางขึ้น

การประพฤติพรหมจรรย์ คือการกระทำที่ถูกต้อง

ถูกต้องต่อตนเอง ถูกต้องต่อสิ่งที่ต้องไปข้องเกี่ยว

เพราะสังขารทั้งหลายเป็นทุกข์ เป็นของหนัก เป็นภาระ

เพราะต้องคอยดูแล จัดการ ให้มันคงสภาพดังเดิม

หากไม่คอยดูแล ปฏิบัติให้ดี มันจะก่อให้เกิดปัญหา เกิดเป็นความเดือดร้อน ซึ่งทำให้ทุกข์ยิ่งกว่าเดิม

เมื่อดูแลได้ดี ไม่มีปัญหา ชีวีก็มีสุข ไม่ทุกข์ร้อน (ขงจื่อ มาถึงตรงนี้)

แต่สิ่งทั้งหลายย่อมเปลี่ยนแปลงเป็นธรรมดา 

ความที่ต้องคอยดูแลให้ดีอยู่เสมอ เรื่อยๆ ไม่มีวันหยุด....มันเหนื่อย 

มันก็มีความสุข มันก็ปกติดี แต่มันน่าเหนื่อย และน่าหน่าย คล้ายกับต้องแบกถืออะไรไว้ตลอดเวลา

ไอ้ความเหนื่อยและหน่ายนี่แล จึงเห็นมันเป็นทุกข์

ความสุขอันต้องคอยระวังรักษา นั้นเป็นทุกข์

เมื่อใดเห็นชัดว่ามันเป็นทุกข์ ย่อมสละออก (พุทธมาถึงตรงนี้)

ทดสอบๆ

...123...