หัดธรรม ของเล่น

เรื่องเคร่งครัดหรือไม่เคร่งครัดเอาประมาณมิได้
เพราะแกล้งทำเอาได้

เรื่องทายใจ เรื่องเห็นไปได้ไกลๆ
นั้นไม่ใช่เรื่องทำให้กิเลสหมดไป
เป็นแต่วิชาที่เกิดจากใจที่สงบจากนิวรณ์เท่านั้น

หัดธรรมบทที่ 22

หัดธรรม วาจาสุภาษิต 4

จะพูดเรื่องขัดเกลากิเลส
ต้องพูดเรื่องรู้สึกในร่างกายจิตใจของเรา

ถ้าฉันถามอะไรที่รู้สึกใจอย่างไร
ต้องบอกตามจริง อย่าทำสองเงื่อนสองเงา

บางทีคำถามอย่างนี้
รู้ชัดว่าเขาถามประสงค์อย่างนี้
แกล้งบิดเบือนไปเสียอย่างอื่น
เป็นอันทำลายความจริงและปิดความจริงตนเอง

ที่รู้ก็บอกว่ารู้ ที่ไม่รู้ต้องบอกว่าไม่รู้ดีกว่า
และอย่าพูดเรื่องที่จำไว้ที่ตนยังไม่รู้สึกจริงมาพูดหรือมาตอบเลยเป็นอันขาด

เรื่องพูด
ถ้าไม่ซักไซ้จนได้ความชัดเจน
จะพูดกันทำไม เสียเวลา
ไม่เป็นประโยชน์ทั้งผู้พูดผู้ฟัง

หัดธรรมบทที่ 22

หัดธรรม วาจาสุภาษิต 3

ข้อ ๑
เมื่อพูด
ก็พูดให้เต็มความรู้ความเห็นของตน
ไม่ต้องถ่อมตน
ไม่ต้องยกตนให้ขาดให้เกินกับความรู้ความเห็นของตน

ข้อ ๒
มีผู้ออกความเห็นอย่างไร
ถึงจะไม่เห็นด้วย ก็อย่าปัดติเสียว่าผิด
เอาไปพูดติเตียนต่อในภายหลัง

ข้อ ๓
คำใดในใจเห็นว่าถูกแล้ว
ต้องรับว่าถูก อย่าอ้อมแอ้ม อึกอักแชเชือน
แกล้งหาเหตุมาโต้เถียง แก้เพลงขอไปที

ข้อ ๔
เมื่อคนหนึ่งกำลังพูดอยู่ คนทั้งหลายให้ฟัง
หาคำซักไซ้ให้ได้เต็มความเห็นของตนจนได้ความชัดเจน
จะยอมๆ ให้กันแล้ว แล้วไปแบบเกรงใจไม่ได้

ข้อ ๕
เมื่อโต้ตอบอย่าแสดงโทสะและคำเสียดสี

หัดธรรมบทที่ 9

หัดธรรม วาจาสุภาษิต 2

ไม่ใช่พูดเพื่อบังคับให้เชื่อ
เป็นแต่โวหารโต้ตอบกันให้เรืองปัญญาเท่านั้น
จะมาเอาแพ้เอาชนะอะไรกันในเรื่องพูด
พูดดีพูดถูกพูดไม่มีใครสู้แล้วนะได้อะไรในเรื่องพูด

ถ้าคนฟังมาก
ก็ต้องว่าเรื่อยไปตามธรรม
จะให้เข้าใจทุกคนไม่ได้

แต่ถ้าพูดฟังกันตัวต่อตัว
ก็ต้องว่าให้ผู้ฟังเข้าใจทีเดียว
จะว่าเรื่อยไปจนคนฟังไม่รู้เรื่องอย่างนั้นไม่เป็นประโยชน์

ต้องระวัง
เมื่อพูดต้องหวังให้ผู้ฟังเข้าใจ
พูดแล้วต้องถามว่าเขาเข้าใจไหม
ถ้าไม่เข้าใจหรือไม่เต็มใจฟัง
ก็หาทางหยุดให้สนิท
อย่าให้เขารู้ว่าเรากระดาก พูดเพ้อจนเขาไม่อยากฟัง

หัดธรรมบทที่ 8

หัดธรรม วาจาสุภาษิต 1

คำเช่นใดเป็นเสี้ยนโสตรแก่ผู้ฟัง
ถึงเห็นแน่ใจว่าของตนถูก
ก็ไม่ควรยกของตนขึ้น
เป็นแต่อธิบายของตนไปให้สิ้นเชิงก็แล้วกัน

หัดธรรมหน้า 11

ถ้อยความเป็นเสี้ยนโสต
ละประโยชน์ลงทันควัน
ยกตนข่มเพื่อนกัน
เมตตาพลันลับลาไป

ทานใดชำระใจให้เอื้อเฟื้อ
คือบุญเหนือมลทิลอันยิ่งใหญ่
ศีลใดชำระความเบียดเบียนไป
คือบันไดก้าวใกล้พระนิพพาน

เมื่อชี้แจงพึงแจ้งในสื่งชี้
ไม่ริกรี้สิ่งไม่รู้ทู่ตัดสิน
ถ้าพุ่งหอกเข้ารกจะวกจินต์
เป็นราคินหม่นใจในวาจา

เมื่อไม่รู้อย่าเพิ่งรับเป็นถูกผิด
อย่าเพิ่งรั้นความคิดชนิดแน่
หากจำกัดในพิสัยคือจริงแท้
จะไม่แย่ถ้าแถตามแบบแผนไป

short note 15 Jan 19

ภายใต้บารมีของพี่ ทำให้หนูได้ดิบได้ดีในวันนี้

มหาเวทย์ดูดดาว คนคนนี้มีข้อดีอะไร ดูดมาเป็นของตน

อัพเกรด ทักษะที่จำเป็น
อัพเกรด วิธีทำงาน
อัพเกรด ความเป็นผู้ตาม
อัพเกรด ความเป็นผู้นำ
อัพเกรด การเรียนรู้ decoding ดูดนิสัย ไม่ต้องหวงสันดานตัว เอานิสัยผู้หลักผู้ใหญ่มา
ดูด connection
เรียนวิชา coach fa diplomat
รัฐศาสตร์ strategy social skill how to think วิศวอุตสาหการ

5 ปีแรกหานาย
ใครคือเจ้านายจริงๆ
นายของนายคือใคร
อีก 5 ปีเขาจะไปตรงไหน
ผมจะแทนที่เขาได้เมื่อไร
คุณลองสอนงานหนู 1 เรื่อง
ขอดูประวัติการพัฒนาคน
เพื่อนพี่ที่ประสบความสำเร็จ
ใครบ้าง

You can blame me only once

จงงมงายอย่างเป็นวิทยาศาสตร์

ถามคนเก่ง มึงทำไง

Purpose ต้องแรง พูดบ่อยๆ พลังจะมา

สัมมา dialogue สะท้อนรีเฟล็กซ์

สัมมากัมมันตะ ie technic

สัมมาอาชีพ AI แทนไม่ได้

สัมมาวายามะ อึดสัดๆ ทำเรื่องนี้ทำให้เสร็จ ยังไม่เสร็จอย่างเพิ่งเสือก

ฝึกสติ

สัมมาสมาธิ Feeling ส่งผลต่อกระบวนการ กระบวนการส่งผลต่อ result รักษาความชิลๆ  key feeling indicator

วิปัสสนา vs มรรค

วิปัสสนาเน้นรู้ขันธ์ห้า
มรรครู้อริยสัจสี่